بی خطر مسابقه کلن هوفنهایم بوندس لیگا آلمان

بی خطر: مسابقه کلن هوفنهایم بوندس لیگا آلمان

محمود دولت آبادي براي همه كتابخوان ها صورت جذابي هست؛ نويسنده اي كه با رمان هايش خاطرات مشترك زيادي را در ذهن همه ما ساخته، از «كليدر» تا «جاي خالي سلوچ» و «روز

جاي خالي كلنل

جاي خالي كلنل

عبارات مهم : ایران

محمود دولت آبادي براي همه كتابخوان ها صورت جذابي هست؛ نويسنده اي كه با رمان هايش خاطرات مشترك زيادي را در ذهن همه ما ساخته، از «كليدر» تا «جاي خالي سلوچ» و «روزگار سپري شده است مردم سالخورده»، «سلوك»، «آن ماديان سرخ يال» و… نويسنده اي كه آوازه شهرت و اعتبارش فراتر از مرزهاي وطن رفته وآثارش به زبان هاي مختلفي همچون انگليسي، ايتاليايي، فرانسوي، آلماني، عربي، هلندي، سوئدي و… ترجمه شده است است.

جاي خالي كلنل

طبيعتا همه آنان كه با آثار و شخصيت هاي اين نويسنده خاطره دارند علاقه مندند گاهي هم به خلوت او سرك بكشند و دريابند كه نويسنده مورد علاقه ارزش چگونه به هستي و امورات آن مي نگرد و شايد كتاب «اين گفت و سخن ها» پاسخي براي همين كنجكاوي ها باشد.

اين كتاب دربر دارنده چندين گفت وگو با دولت آبادي است كه در نشريات گوناگوني انتشار یافته بود كه اكنون از سوي نشر «چشمه» منتشر و در قالب يك كتاب به چاپ رسيده است و يكي از آثار تازه اي است كه در نمايشگاه كتاب پایتخت کشور عزیزمان ایران ارايه شده است هست. هرچند كه انتشار اين كتاب خبري خوشحال كننده براي دوستداران دولت آبادي است ولی همچنان جاي خالي «زوال كلنل» اثر توقيفي او رخ نمايي مي كند و آقاي نويسنده همچنان اين احتمال را مي دهد تا باز هم نسخه هاي جعلي اين اثر منتشر شود. به انگيزه عرضه كتاب «اين گفت و سخن ها» در نمايشگاه كتاب پایتخت کشور عزیزمان ایران گپ و گفتي كوتاه با او داريم.

محمود دولت آبادي براي همه كتابخوان ها صورت جذابي هست؛ نويسنده اي كه با رمان هايش خاطرات مشترك زيادي را در ذهن همه ما ساخته، از «كليدر» تا «جاي خالي سلوچ» و «روز

به عنوان نخستين پرسش يكي از نقاط ضعف ما نبود و كمبود منابع مكتوب راجع به صورت هاي صاحب نام كشور است و هميشه اين سخن مطرح مي شود كه ما ملتي شفاهي هستيم و در مكتوب كردن تجربيات صورت هاي مشهور كشورمان كم كاري مي كنيم. آيا كتاب «اين گفت و سخن ها» به نوعي زندگي نامه يا تاريخچه شفاهي راجع به شماست؟

بله، متاسفانه تا اكنون ما ملتى بيشتر شفاهى بوده ايم و علت تاريخي آن از اين بابت بوده و شايد هنوز است كه امر كتابت منحصر به بخش يا قشر نازكى از جامعه بوده هست، ولی از آستانه مشروطيت به اين سو- اگر شده است با حداقل هاى چاپ و انتشار كتاب و روزنامه، گرايش به سمت بيرون آمدن از موقعيت شفاهى به تدريج پديد آمده و در حال رشد بوده و است با وجود همه مضايق- البته در گذشته هاى دور زندگي نامه نويسى در سطح وزارت وجود داشته كه ازميان رفته بود تا دوران معاصر.

خوشبختانه در اين سرنوشت به جبر تاريخ بسيارى از رجال و شخصيت هايى كه نقش قابل توجهى در دوره خودشان داشته اند، زندگينامه نويسى رونق يافته و اين بسيار خوب هست. ولی مجموعه «اين گفت و سخن ها» هيچ شباهتى به زندگى نامه ندارد، بلكه بيشتر به بيان نقطه نظرهاى تجربى- آموختگي من مربوط مى شود، عمدتا در زمينه ى ادبيات با نيم نگاهى به پرسشها اجتماعى و بعضا سياسى تا آنجا كه به حدود و حوزه ى حرفه اى من مربوط مى شود. بديهى است باورهاى من نسبت به مقولات مربوطه در «اين گفت و سخن ها» آمده است.

جاي خالي كلنل

هميشه راجع به زندگي و ديدگاه هاي افراد مشهور و صورت هاي ملي جامعه كنجكاوي زيادي وجود دارد و مردم علاقه مندند به زواياي پنهان زندگي آنان مانند ديدگاه ارزش نسبت به پرسشها سياسي و اجتماعي، مرگ، عشق، تنهايي و… آگاه شوند. كتاب «اين گفت و سخن ها» چقدر به اين كنجكاوي پاسخ مي دهد؟

بستگى به هوشمندي خواننده دارد كه چه ميزان كنجكاو پيدا كردن پاسخ براى جواب هايش باشد، فكر مى كنم هر آنچه راجع به مقولات عام معاصر به حرفه من مربوط مى شود، پرداخته شده است هست. در مواردى دقيق تر و در مواردى هم عميق تر؛ شايد بايد مى گفتم كه اين گفت وگوها در مسيرى حدودا بيست ساله كه از جانب اشخاص گوناگون انجام گرفته، به گزين شده است و الزام چاپ آنها وجود داشته هست، زيرا به بسيارى پرسش هاى پراكنده اى كه ازجانب اشخاص كنجكاو، اينجا و آنجا – مستقيم يا غيرمستقيم- عنوان مى شود، پاسخ مى دهد، به خصوص در بابِ چند و چون زندگي و كار در جامعه اى اينچنين كه همه تجربه اش كرده ايم و داريم تجربه مى كنيم.

انتخاب اين بيست و چهار گفت وگو براي انتشار در اين كتاب بر چه اساس و مبنايي بوده است؛

محمود دولت آبادي براي همه كتابخوان ها صورت جذابي هست؛ نويسنده اي كه با رمان هايش خاطرات مشترك زيادي را در ذهن همه ما ساخته، از «كليدر» تا «جاي خالي سلوچ» و «روز

به عبارت ديگر اين گفت وگوها چه ويژگي هايي داشتند كه براي اين كتاب گزینش شدند؟

فكر مى كنم بيست و پنج گفت وگو باشد. بله، بيست و پنج تاست. گزینش ارزش هم مبناى خاصّى نداشته، فكر مى كنم توجه شده است كه مواردى مكرر نباشند كه البته ممكن است بازهم پرسش يا جوابى شبيه در كتاب ديده شود؛ همين. ويژگى ارزش هم چنانچه در اوج ذكر كردم همين عرصه كار و زندگى و عقايد و باورهاى آدمى است در كسوت نويسنده اى در كشورِ ما ايران و در جامعه و نظام سياسى اى كه با آن و در آن به سر مي بريم!

جاي خالي كلنل

اگر بخواهيد از جاي خالي برخي آثارتان در نمايشگاه كتاب امسال ياد كنيد، كدام اثر شما است كه جايش در نمايشگاه كتاب پایتخت کشور عزیزمان ایران خالي است؟

متاسفانه چندى است كه ديگر نمايشگاه كتاب نرفته ام و اكنون هم دقيقا نمى دانم كدام يك از آثار مُجاز من در نمايشگاه در معرض ديد است يا نيست. حدس مى زنم كه منطقا تمام آثار مجاز در نمايشگاه و در غرفه هاى ناشران باشد، ولی يقين دارم سه عنوان از آثار من كه مجوز نشر نيافته اند در نمايشگاه هم نيستند و آن سه عنوان عبارتند از: كلنل، طريق بسمل شدن و عبور از خود. البته از بركت توجهات عاليه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى محتمل است كتابى جعلى با عنوان زوال كلنل (ترجمه، تقلب، تخريب و چاپ با حروف فارسي!) در نمايشگاه به اشخاص نا آگاه فروخته شود كه باز هم تاكيد مى كنم آن كتاب به صورتى كثيف و رذيلانه وارد بازار شده است و ربطى به

اثر ادبي من ندارد!

اگر اجازه دهيد يكي دو پرسش هم راجع به نمايشگاه كتاب پایتخت کشور عزیزمان ایران مطرح كنم، برخي نويسندگان معتقدند نمايشگاه بيشتر ويتريني براي ناشران است و خيلي نمي تواند ويتريني براي آثار نويسندگان باشد. ارزيابي شما در اين زمينه چيست؟

متاسفانه من از چند و چون امور مربوطه اطلاع ندارم، گرچه اگر هم ويترينى براى ناشران باشد باز هم به نويسنده يا نويسندگان مربوط مى شود، چون نويسندگان درون كتاب هاى ارزش هستند كه در ويترين ها به نمايش گذاشته شده.

يكي از اموري كه نمايشگاه كتاب مي تواند به عنوان برنامه اي جالب براي مخاطبان خود تدارك ببيند اين است كه نشست هايي را براي گفت وگو و تبادل نظر مستقيم ميان خوانندگان كتاب با نويسندگان و مترجمان مطرح، برگزار كند. چراكه بسياري از خوانندگان كتاب علاقه مندند تا از نزديك با نويسندگان مورد علاقه خود گفت وگو كنند. نمايشگاه كتاب پایتخت کشور عزیزمان ایران چقدر اين وقت گفت وگو را فراهم مي كند؟ آيا از شما دعوت مي كنند تا در اين نشست ها حضور داشته باشيد و با خوانندگان آثارتان گفت وگو كنيد؟

يك بار از من دعوت شد كه بروم نمايشگاه كتاب و رفتم و آن سالى بود كه يك بانوى نويسنده از كويت آمده بود و ازمن دعوت شد كه بروم سالن اهل قلم و باشم در جلسه آن بانوى نويسنده همسايه ى جنوبي كشورمان و رفتم. بعد از آن دعوتى نشده و من هم نر فته ام، مگر يك بار به مناسبت معرفي كتابى از آقاى دكتر مجابى در غرفه ناشر كتاب. البته اينكه شما اعتقاد هستيد نمايشگاه محل گفت وگو و آشنايى نويسندگان با خوانندگان ايشان هست، نكته منطقى، معمول در همه ى نمايشگاه هاي كتاب دنيا و درست هست؛ ولی اينجا متاسفانه از اين بابت هم ظاهرا لنگش هايى داريم ما و نمى دانم آيا چنان ديدارهايى با نويسندگان منسوب به نظام هم انجام مى گيرد يا آنها هم عطايش را به لقايش بخشيده اند. ولی تا آنجا كه به من مربوط مى شود جواب پرسش شما «نه» هست. خير، ترجيح اين بوده كه درنمايشگاه كتاب نباشم و من هم اصرارى براى بودن نداشته ام و ندارم.

اخبار فرهنگی – اعتماد

واژه های کلیدی: ایران | زندگي | نويسنده | نمايشگاه | زندگينامه | اخبار فرهنگی و هنری

نویسنده : getblogs